Feedbacktechnieken… Voor veel instructeurs klinkt het als het zoveelste “moetje”. Tijdens instructeursopleidingen vliegen de termen je om de oren: Pendleton, de Sandwich-methode, de Learning Conversation of Feedup-Feedback-Feedforward.
Interessante lesstof en mooie woorden, dat zeker. Maar de vraag blijft: hoe effectief zijn onze lessen nu écht?
Waarom het vaak ‘staccato’ voelt
Tijdens bijscholingen hoor ik het regelmatig: “Ik gebruik die technieken helemaal niet, ik doe het op mijn eigen manier.” Zodra instructeurs verplicht een specifieke methode moeten toepassen, wordt het vaak stroef. Het proces verloopt staccato, de spontaniteit verdwijnt en het voelt simpelweg niet lekker.
Veel instructeurs gooien daarom de handdoek in de ring en vallen terug in hun oude patronen. Dat is zonde, en bovenal: helemaal niet nodig!
Het gaat vaak mis omdat we te veel nadenken over het proces en te weinig voelen. We zijn zo druk bezig met het “scripten” van onze techniek, dat we de cursist uit het oog verliezen. We letten niet meer op de vaardigheden of de dynamiek in de groep, omdat we in ons hoofd alleen maar bezig zijn met onze eigen feedbackmethode. Dat werkt natuurlijk niet.
“Het is een kwestie van gezond verstand om een methode te kiezen en deze te proberen. Faalt het, geef dat dan eerlijk toe en probeer een andere. Maar probeer bovenal íéts.”
— Franklin D. Roosevelt
Waarom zou je die technieken dan tóch willen leren? En hoe krijg je ze onder de knie zonder dat het gekunsteld voelt?
Het is als leren fietsen, gitaar spelen of skateboarden: niemand kan het de eerste keer vlekkeloos. Je moet kilometers maken. Dit geldt ook voor feedback:
Probeer het uit.
Maak fouten.
Ga gerust een keer op je plaat.
Het gaat erom dat je daarna weer opstaat en het opnieuw probeert. Pas je techniek aan, schaaf een beetje bij en blijf herhalen. Er komt een moment dat het niet meer voelt als een “techniek”, maar als een tweede natuur.
Om gitaar te spelen, moet je weten wat akkoorden zijn. Om te voetballen, moet je de spelregels kennen. Om iemand écht goede feedback te geven, moet je boven de kennis staan.
Je kunt pas effectief sturen als je de lesstof tot in de puntjes beheerst. Feedback werkt namelijk het beste op waarneembaar, objectief gedrag en specifieke vaardigheden. Hoe meer jij de inhoud beheerst, hoe meer ruimte er in je hoofd ontstaat om de juiste techniek op het juiste moment in te zetten.
Je doet het al… (vaak zonder dat je het zelf weet)
De meeste instructeurs geven feedback vanuit hun eigen comfortzone. Wat ze zich vaak niet beseffen, is dat hun eigen aanpak meestal een mix is van al die verschillende technieken die ze ooit hebben geleerd. Ze hebben de boel “gehusseld” tot iets wat voor hen werkt.
Is dat erg? Integendeel! Dat is precies wat we willen.
Het doel is dat deelnemers optimaal leren en zelf ontdekken wat er goed ging en wat beter kan. Jouw taak als instructeur is om dat proces te begeleiden. De techniek die je daarvoor gebruikt, is vaak organisch ontstaan door trial-and-error.
Onze insteek is dan ook niet om je te demotiveren of je een rigide methode op te dringen. We willen je juist verrijken. Zie onze trainingen als een manier om jouw eigen, unieke techniek te finetunen met praktische tips en tricks. Zo word je niet alleen een instructeur die de regels kent, maar een meester die ze laat werken.
